آربیتروم در برابر آپتیمیزم؛ مقایسه زمان تأخیر تراکنش‌ها و سازوکارهای مقابله با سانسور

مقایسه زمان تأخیر در آربیتروم و آپتیمیزم

مستندات بنیاد آربیتروم درباره غیرمتمرکزسازی می‌گوید یک Sequencer می‌تواند تراکنش کاربر را تا ۲۴ ساعت به تأخیر بیندازد. پس از این مدت، تراکنش باید وارد شبکه شود. با این حال، این مستندات توضیح نمی‌دهند که این تراکنش دقیقاً از چه مسیری در نهایت وارد شبکه می‌شود.

در مقابل، راهنمای Forced Transaction آپتیمیزم مسیر مشخص‌تری را توضیح می‌دهد. کاربر می‌تواند یک Deposit را مستقیماً از طریق قرارداد OptimismPortal روی شبکه اتریوم ارسال کند. طبق این مستندات، این تراکنش حداکثر طی ۱۲ ساعت وارد شبکه خواهد شد.

بنابراین، این دو عدد دقیقاً یک مفهوم را بیان نمی‌کنند. عدد ۲۴ ساعت در آربیتروم، یک حداکثر زمان تأخیر است و مستندات بررسی‌شده درباره سازوکار نهایی آن توضیح کاملی ارائه نمی‌کنند. در آپتیمیزم، عدد ۱۲ ساعت به یک مسیر مشخص برای دور زدن Sequencer مربوط می‌شود.

در نتیجه، مقایسه ۱۲ ساعت با ۲۴ ساعت، برداشت این گزارش از اعداد منتشرشده توسط دو پروژه است. این مقایسه به معنی وجود یک تضمین کاملاً مشابه در هر دو شبکه نیست.

یک برداشت اشتباه رایج

گاهی تصور می‌شود وقتی یک تراکنش L2 در کیف پول به‌عنوان تأییدشده نمایش داده می‌شود، دیگر نهایی شده و امکان تأخیر یا جابه‌جایی ترتیب آن وجود ندارد.

مستندات رسمی هر دو پروژه نشان می‌دهد که این برداشت درست نیست.

در آربیتروم، Sequencer Feed تنها نوعی «نهایی‌شدن نرم» یا Soft Finality ایجاد می‌کند. خود مستندات آربیتروم می‌گویند این وضعیت به رفتار صادقانه Sequencer بستگی دارد

در آپتیمیزم نیز سازوکار Deposit اجباری دقیقاً برای شرایطی طراحی شد که Sequencer از کار بیفتد یا اقدام به سانسور تراکنش‌ها کند.

وجود این مسیرهای جایگزین، نشان می‌دهد که مشکل تمرکزگرایی در Sequencerها به‌طور کامل حذف نشده است. در هر دو شبکه، یک اپراتور مسئول ترتیب‌دهی تراکنش‌هاست. این سازوکارها بیشتر برای محدود کردن قدرت و زمان تأخیر آن اپراتور طراحی شد .

در این اسناد مشخص نشده است که آیا تاکنون در شبکه اصلی آربیتروم یا آپتیمیزم، مواردی مانند تأخیر ۲۴ ساعته، بازه ۱۲ ساعته Sequencer، Multisig اضطراری Security Council یا اختیار توقف Guardian واقعاً مورد استفاده قرار گرفته‌اند یا خیر.

همچنین مشخص نیست در صورت استفاده از این سازوکارها، دقیقاً چه اتفاقی در شبکه رخ داد.

هویت برخی از نقش‌های کلیدی نیز در این مستندات مشخص نشده است.

برای مثال، مشخصات OP Stack نقش Guardian و اختیارات آن را توضیح می‌دهد، اما نام دارنده این کلید یا تعداد افرادی که در کنترل آن نقش دارند، اعلام نشده است.

منبع : coinmarketcap

 

دیدگاهتان را بنویسید